Met zijn groene Rustler is Patrick een opvallende en vooral ook opvallend competitieve verschijning. Op verzoek van de club heeft Patrick een wederom Chassis Focus artikel geschreven. Onderstaand zijn tekst. Super trots als club dat we dit soort talent binnen onder onze gelederen hebben. Heb je een ook toffe build die je graag in de spotlight zet neem dan even contact op via info@macvlijmen.nl.
Intro
Het idee achter dit project was om een 1:10 auto te bouwen waar ik stressloos in het najaar en winter mee kon blijven rijden. Minimaal onderhoud, robuust, makkelijk te rijden op een gladde baan en lokaal onderdelen kunnen krijgen, zodat ik m’n tijd in de hobbykamer kan besteden aan het prepareren van m’n wedstrijdauto’s voor het volgende seizoen.
Aanvankelijk was het dus helemaal niet m’n bedoeling om een wedstrijdseizoen te gaan rijden met deze auto, maar omdat er een Stadium Truck klasse in het leven werd geroepen en het rijden met een truck erg leuk bleek heb ik heel het seizoen 2026 met de clubwedstrijden en deels de SOM meegedaan.
In dit artikel leg ik uit wat er voor nodig is om een Traxxas Rustler geschikt te maken om te racen op een kunstgrasbaan.
Traxxas Rustler
Wat weinig mensen weten is dat Traxxas ooit wedstrijdauto’s maakte. De eerste Rustler werd uitgebracht in 1994, bedoeld om de strijd aan te gaan met de Losi XXT en de Associated RC10T. Het chassis van de huidige Rustler lijkt nog steeds als twee druppels water op de auto van toen, al is de ontwikkeling steeds meer richting het “bashen” gegaan ipv. het racen. Het voordeel is wel dat de auto vrijwel onbreekbaar is. Een aantal jaren geleden heeft Traxxas de “Extreme Heavy Duty (EHD)” versies uitgebracht die qua uitvoering en sterkte veel hebben van een schaal ⅛ auto / RPM onderdelen.
Je hoeft echt geen reserve-draagarmen meer mee te nemen.
Zelf kocht ik in het najaar van 2025 een rollend chassis en verkocht de elektronica op marktplaats waardoor ik voor zeer weinig geld een basis had voor m’n project.
Als je een Rustler aanschaft is het dus aan te bevelen om voor de “HD” versie te gaan. Het nieuwste model komt zelfs standaard met 13mm schokbrekers en lijkt qua opbouw erg sterk op hoe mijn truck er uiteindelijk uitziet na alle upgrades die ik gedurende het seizoen heb toegevoegd.
The bare minimum
Om een Rustler die zo uit de doos komt fatsoenlijk over de baan te kunnen sturen heeft ‘ie een “paar” kleine aanpassingen nodig;
1. Toe-in aan de achterkant
De Rustler heeft standaard geen toe-in op de achterwielen. Voor speed-runs op asfalt misschien wenselijk, maar op een vochtige kunstgrasbaan zorgt het ervoor dat je iedere bocht achterstevoren uit komt. Verre van ideaal dus.
Om dit op te lossen monteren we de achterste draagarmen van een Slash. Deze zorgen ervoor dat we 3 graden toe-in krijgen en lossen nog een ander probleem op, namelijk dat de spoorbreedte voor- en achter gelijk wordt.
De standaard Rustler gebruikt namelijk aan de achterkant langer draagarmen aan de achterkant dan aan de voorkant, en om dat te compenseren hebben de voorwielen weer een grotere offset (staan meer naar buiten) dan de achterwielen.
De kortere Slash armen maken de voor- en achterkant weer even breed. Doordat de Rustler kunststof aandrijfassen gebruikt die in elkaar schuiven kan je die gewoon blijven gebruiken.
2. Wielen, banden en inserts
Nu de auto voor- en achter even breed zijn kunnen we fatsoenlijke Stadium Truck wielen monteren. In de Stadium Truck-wereld worden heel veel verschillende offsets gebruikt, dus het is hier even oppassen dat je de juiste aanschaft. Zelf gebruik ik de JConcepts Super Dish wielen (JCO3417W). Dat is een setje van vier voorwielen, maar in ons geval precies wat we nodig hebben. PR-Racing wielen maken de truck net iets breder, maar bij deze moet je spacers aan de wielhexen toevoegen om de wielen goed te kunnen klemmen met de wielmoeren. Welke dat moeten zijn is weer een apart verhaal, wat ik er nog wel over kwijt wil is dat omdat een Stadium Truck enorm veel rubber op de baan legt hij erg gevoelig is voor de grip balans tussen voor- en achter. Er is dus veel te halen uit de keuze van de juiste band in combinatie met een bepaalde insert.
Om de kleine 2.2” ST velgen vrij van de EHD armen te laten lopen bij maximale stuuruitslag moet er een klein hapje uit de voorzijde van de arm gehaald worden. Deze heeft genoeg vlees om sterk genoeg te zijn na deze kleine aanpassing.
3. Servo-server delete
De standaard Rustler stuurt voor geen meter, en dat is voornamelijk te wijten aan een zeer slappe servo saver die verder niet af te stellen is, in combinatie met een standaard servo die toch al niet te sterk is.
Mijn oplossing is om de veer te vervangen door een stukje kunststof pijp, die ik maak van een oude Traxxas shock body.
Als je de servo vervangt door een goedkoop chinees 25kg exemplaar met metalen tandwielen stuurt ‘ie opeens fantastisch.
Het enige probleem dat ik qua betrouwbaarheid had was overigens dat de stuurinrichting regelmatig brak, maar dat bleek uiteindelijk te komen door een “Hulk-servo (groen en sterk)” en net iets te veel stuuruitslag waardoor hij zichzelf klem trok en na een poosje brak.
5. Verstelbare camber- en stuur links
Traxxas monteert af fabriek kunststof links met een vaste lengte. Omdat wij zelf graag camber en toe-in/out instellen vervangen we die door verstelbare versies.
Met bovenstaande aanpassingen hebben we een prima basis en een auto waar je veel plezier mee kan hebben. Met beetje afstel werk kan hij goed mee in het competitieve Stadium Truck veld.
6. verdere upgrades, van voor- naar achter
- Gechopte bumper van een Stampede (maar wel groen!)
- Captured hingepins (Ali)
- Alu (Ali) bulkhead
- 13mm GTR shocks, 2×1.8 (opgeboorde) pistons, 350 CSt oil, pink spring
- Carbon shock tower (Ali) voor meer camber link posities
- RPM front body mount
- 4WD stuurinrichting (bij nieuwe modellen standaard) voor meer ackermann
- Dikke shorty Lipo in voorste positie
- Hobbywing 10BL120 regelaar
- 13mm GTR shocks, 2×1.8 (opgeboorde) pistons, 350CSt oil, green spring
- Carbon (Ali) shock tower, ook weer voor meer camber link posities
- Traxxas Pro Series Magnum transmissie, voornamelijk omdat er een sealed diff in zit die ik met 15K oil heb gevuld. Bij MAC Vlijmen werkt de standaard “vettige diff” prima, maar op andere banen met technische jumps werkt een stugge diff beter
- Cayote 6.5T motor met 23 echte graden op de can, 12 boost en 12 turbo
